Chillen met de immer sympathieke Coely op Pukkelpop

Pukkelpop pakte op dag 1 uit met one of our leading ladies in hiphop hier in Vlaanderen, namelijk Coely. Ze mocht de main stage openen om 12u en de weide stond goed vol. We spraken achteraf met haar over haar show, haar grote broer DVTCH NORRIS en haar nieuwe album.

foto's door Nicolas Grootjans & Sacha Claes, tekst door Sacha Claes



Laten we beginnen met de obvious question, hoe voelt het om de main stage van Pukkelpop te openen?

Dat was echt cool. Echt een heel zotte ervaring. Er was superveel volk, speciaal voor mij. Dat was iets wat ik niet had verwacht om 12 uur. Oh, en mijn allereerste grote banner stond achter mij, dat was voor mij de eerste keer. Dat gaf me zo’n speciaal gevoel van: ok dit is het, een nieuw begin. Zo een gevoel van "this is your trademark’’. Nu sta je hier en geniet gewoon van het moment.


Hoe zat het met de zenuwen?

Ik heb wel veel zenuwen gehad. In het begin trilde m’n stem nog een beetje waardoor ik eerst dacht dat ik er wat naast zat, maar dat waren enkel wat zenuwen. Normaal gezien laat ik me altijd direct volledig gaan op het podium. Deze keer heb ik even de tijd genomen om erbij stil te staan en te denken van: ‘’Ok, nu sta je hier. Dit zijn jouw fans die hier speciaal voor jou staan en die van de eerste song al direct juichen voor jou dus laat gewoon alles los en ga ervoor.’’ En dat deed ik gewoon, it was as if the bird flew away!



Je hebt tijdens je show al wat nieuwe dingen gebracht, nu vragen we ons natuurlijk af wat we van je nieuwe album kunnen verwachten?

Het nieuwe album is af! We zijn momenteel bezig met de mixing en mastering. De release datum kan ik nog niet zeggen, want dat weet ik zelf ook nog niet. Maar ik kan wel zeggen dat het nog steeds Coely is, het is nog steeds heel verhalend qua stijl. Het is vooral een album dat vertelt over mijn leven. Bij mijn vorige EP’s was dat ook wel het geval, maar nu is het meer een mooi coherent verhaal. Een terugblik op wat er allemaal is gebeurd in mijn leven en mijn carrière, maar ook een vooruitblik op wat nog komen gaat.


Je nieuwe single 'Don’t Care' is wat steviger werk, kunnen we meer van dat soort nummers verwachten?

Het album is verschillend. Het is zowat een ‘’vibe-album’’. Er zit voor ieder wat wils in, zowel trage nummers als stevige nummers.




Voor je nieuwe single werkte je samen met DVTCH NORRIS, hoe is de relatie tussen jullie twee?

Jaaa DVTCH! Hij is echt een super goede maat van mij. Hij is zo’n talent, hij kan echt supergoed rappen en ik wou dat laten horen aan de buitenwereld. Ik wou hem er per se op, ik kon het niet laten. Hij doet me soms echt denken een aan jonge Jay-Z, omdat zijn stem soms zo kan veranderen, en ja.. that boy has got bars for days! Hij is ook heel erg bezig met muziek, constant. Als je iets niet weet, kan je het gewoon aan DVTCH vragen en hij legt het je helemaal uit. Hij is gewoon mijn partner in crime, de band is echt sterk en ik zie hem graag. Hij is zijn eigen artiest, we springen elkaar soms bij tijdens onze shows en dat is echt leuk. He’s like my big brother.


Vele artiesten hebben de ambitie om naar de States te trekken, is dat bij jou ook zo?

Ik ben opgegroeid met MTV en Amerikaanse series en dergelijke. Wanneer je jong bent is het een automatisme om ook zo te worden. Dat had ik vroeger ook wel, maar ik ben ook een persoon die geniet van het nu. Ik ben al blij dat ik hier iets aan het bereiken ben, dat is echt een droom die uitkomt. Je mag niet vergeten dat we in België zijn en dat er hier ook nog mensen zijn die me niet kennen. Dus ik hoop dat ik het hier nog verder kan maken en misschien rustig naar het buitenland kan. Als Amerika komt, waw thank you God! Maar waarom zou ik alles hier achterlaten om naar daar te gaan. Ik streef natuurlijk wel om naar het buitenland te kunnen gaan, maar ik geniet ervan dat de mensen me hier graag zien.




Je hebt recent nog een paar shows in het buitenland gedaan, is er een leuk moment dat je is bijgebleven van die tour?

Wel ja, ik ben een maand geleden uitgenodigd geweest door Youssoupha op Francofolies in La Rochelle. Hij nodigde enkele hiphopartiesten uit een om set van 25 minuten te spelen. En ik was de enige vrouw daar, zoals ALTIJD. Overal waar ik kom ben ik de enige vrouwelijke rapper (lacht). En ik was dan ook nog eens de enige die in het Engels zong. Hij had me vlak voor hem gezet. Dus ik begon eerst te zingen en vervolgens te rappen, en toen ik dat deed, zag je iedereen ineens staren en sommige mensen begonnen ineens te viben. Ik probeer me op het podium altijd te geven, ik moet alle energie eruit laten spatten! Toen het nummer gedaan was, begon het volk ineens extreem te juichen terwijl ik naar de coulissen ging. Eenmaal backstage zeiden de andere artiesten dat het voor hen gedaan was, dat ik hen had gekild... dat was echt super! Ik was hen heel dankbaar, want ik heb megaveel respect voor hen en kijk op naar hen, ze zijn al veel langer in the game. Om dat dan te mogen doen, dat was echt super voor mij.


Je heb om af te sluiten nog een nummer opgedragen aan je moeder, is ze een belangrijk persoon in jouw leven of als inspiratiebron?

We hebben vroeger veel meegemaakt en we hebben het wel moeilijk gehad, maar zij is er altijd geweest. En ook al hadden we soms wel eens beef, toch stond ze altijd klaar. Ze wist wanneer ik haar nodig had. Toen we niets hadden, zorgde zij voor eten op tafel. Nu ik niet meer thuis woon is de band enkel versterkt. Nu koester ik haar meer. Ik hoop dat, wanneer ik later zelf kinderen heb, dat ze me nog steeds zal steunen zoals nu.



All new articles