Faisal op WECANDANCE: “Klub Goud is sowieso de hardste plaats in Antwerpen momenteel”

Voor wie de naam Faisal Chatar intussen nog steeds zo vreemd als een asielzoeker aandoet, moet de afgelopen jaren ofwel onder een steen, ofwel onder de taalgrens geleefd hebben. Deze zomer schuimt onze favoriete funk, soul, hiphop, r&b, house en bass-dj weer alle festivals af om zijn sappige remixes en edits aan de man te brengen. Wat opvalt is zijn bescheidenheid. Geen entourage, geen grootspraak, gewoon Faisal met een zak vol dikke platen. Wij troffen hem in de backstage van WECANDANCE, op het gemak een sigaret rokend boven op de dijk. Met een uitzicht over de Noordzee en de ondergaande zon op ons gezicht spraken we over onzichtbaar racisme, de Arabische Laura Lynn en zijn favoriete hangouts in Antwerpen en Gent. 
 

 

Wie is je vader en wie is je moeder? 

Mijn vader is Jamal. Hij was een soul, funk en r&b-dj in de jaren ’70. Mijn mama is Nadia, en zij werkt voor de OCMW-dienst in Lommel. 
 

Wat een contrast!

(lacht) Ja, dat is wel een groot contrast maar het zijn wel allebei goeie mensen. En goeie zwemmers. 


Goeie zwemmers? Een Lommelse uitdrukking? 

(lacht) Nee, niet per se. Ik weet dat niet.


Dus je vader is degene waarvan je je muzikale kantje hebt. Ik neem aan dat hij je er niet in heeft gepusht? 

Nee, niet gepusht maar ik ben gewoon opgegroeid met een zolder en schuur vol platen. Hij was constant platen aan het bijkopen, maar ik mocht pas op zolder rondkijken vanaf mijn elfde ongeveer. Waarschijnlijk omdat ik anders alles naar de zak zou helpen. Vanaf dan begon ik er wel wat mee te spelen en er wat meer naar te luisteren. De combinatie van die oude muziek van thuis en de nieuwe muziek die ik op school hoorde, heeft eigenlijk gezorgd voor die balans van oud en nieuw die ik probeer te vinden in mijn sound


Waardoor je ook relevant bent gebleven doorheen de jaren. Ik heb je ooit horen zeggen dat je geen one-trick pony wil zijn. 

Voilà, dat is ook zo. Het probleem is ook dat veel dj’s hetzelfde klinken omdat ze constant op zoek zijn naar wat het nieuwste en populairste deze week is en zo komen ze allemaal bij hetzelfde uit. Je kan maar zo ver naar voor graven naar het nieuwste van het nieuwste, maar er is een eindeloze bron aan goede tracks uit het verleden. Je limiteert jezelf zo hard als je alleen maar speelt wat nu hot is. Maar eigenlijk boeit het echt geen ruk want mensen zullen gewoon dansen op wat ze goed vinden. Het maakt niet uit of dat vandaag of gisteren of vorig jaar is uitgebracht. 


Je hebt bijna een patent op het gebruik van eigen edits en remixes in je sets. Je mixtape die je voor de WECANDANCE-Soundcloud maakte, zat er ook weer pal op, met heerlijk soulvolle reworks. Allemaal eigen materiaal? 

Nee, niet allemaal. Maar als ik een goeie edit van iemand anders vind, dan herwerk ik die nog eens. Als er dan iemand anders op diezelfde edit uitkomt, dan ben ik toch nog net iets anders. Zo blijf ik eigenlijk bezig. Ik remix remixen en remix remixen van remixen. Eigenlijk elke keer als ik een nummer hoor dat ik goed vind, begin ik al te denken over hoe ik dat nummer nog cooler kan maken. Dat is dubbel want die artiest heeft veel moeite gestoken in die bepaalde afwerkingen, maar mijn edit is uiteindelijk wel nog altijd zijn origineel werk met mijzelf daarin geïnjecteerd. 


Mijn geheugen laat me even in de steek, maar heb je eigenlijk al puur eigen producties uitgebracht? 

Nee, eigenlijk niet. Ik was eerst wel heel hard bezig met producen. Maar met te dj’en verlies je een beetje focus. Ik begon te merken dat ik mijn sets meer kon verrijken met edits dan met eigen producties. Nu heb ik wel zin om weer meer energie te gaan steken in eigen producties, wat ook de logische volgende stap is. 


Zie jij jezelf binnen 40 jaar nog achter de decks staan? 

Eerlijk gezegd niet. (lacht) Ik denk wel dat je op een bepaald punt gas moet terugnemen. Ik denk niet dat je 40 jaar aan een stuk kan blijven knallen. Pas op, dat gaat! Kijk maar naar iemand als Roy Davis Jr. hier bijvoorbeeld. 


Hij heeft ook wel meer gedaan dan alleen dj’en, zoals A&R voor Strictly Rhythm en andere labels.

Inderdaad, dat zie ik mezelf eerder doen, een eigen label oprichten of meer met productie en sound design bezig zijn. Daarna zou ik misschien terug kunnen dj’en. Want als je dit jaren aan een stuk elke week non-stop doet dan geraak je dat beu, ook al doe je dat graag. 


Heeft je vader als dj soms kritiek op je sets? 

Die probeert me vaak the pushen om meer Marokkaanse muziek in mijn sets te verwerken. Maar dat werkt niet in een club. 


Pas op, in de line-up van Dour zaten dit jaar heel veel Arabisch geïnspireerde acts, zoals Omar Souleyman of Gan Gah. 

Ja, die dingen werken wel maar die dingen zijn ook geproduceerd voor clubs. Four Tet zit bijvoorbeeld achter de mixing desk voor Omar Souleyman. Ik heb wel edits van vette Arabische platen, maar je moet goed zoeken naar wat werkt en dat gaan herwerken. Mijn ouders komen eerder af met van die plaatjes uit hun jeugd, Marokkaanse folk zoals Oum Kalthoum. Dat is echt de Arabische Laura Lynn. (lacht)


Ik heb je toevallig deze zomer zien draaien in De Zomerfabriek in Antwerpen, die plek is wel populair aan het worden. Zou je nog andere clubs of hangouts kunnen aanraden? 

Klub Goud is sowieso de hardste plaats in Antwerpen momenteel. Dat ligt op de 21ste verdieping van een oud kantoorgebouw van 24 verdiepingen. De andere verdiepen worden gebruikt als kunstgalerijen, studieruimtes en zo verder. Daar zit dezelfde organisatie achter als Borgerwood Festival. Die mannen hebben echt wel smaak en steken veel variatie in hun line-up. Gisteren was er bijvoorbeeld een hiphop-feestje maar ze doen ook vaak house- of techno-avonden met echt goeie dj’s. Veel variatie, je weet nooit wat er gespeeld zal worden. Daardoor heb je ook een veel gevarieerder publiek. 


Nog andere tips?

Club IIII in Gent is wel nice. Dat is op de Oude Beestenmarkt vlakbij Club 69. In de kleine kelder van Café Gomez staat een van de beste soundsystems van heel België. Goeie muziek, goeie dj’s, fijne vibe en mijn broer woont er ook boven. €15 voor een AirBnB kamer onder de radar. (lacht)


Even iets helemaal anders. We herinneren ons allemaal nog het incident dat jou is overkomen in het Sportpaleis. Daar is al genoeg over gezegd en geschreven. Het racisme in Vlaanderen is onderhuids, maar net daardoor is het ook enkel zichtbaar voor wie er mee in aanraking komt.

Inderdaad, het is nog altijd een minderheid van de Belgen die zullen durven beweren dat er racisme is in de Vlaamse of Belgische maatschappij. Hoe kan het ook anders in een van de meest welvarende landen van de wereld? Maar met de hele controverse rond de dood van Ramzi Kaddouri uit Genk komt alles wel mooi aan het licht. De klassenverdeling in onze maatschappij is er altijd geweest waardoor racisme altijd een marginaal fenomeen heeft geleken. Maar de sociale media geven iedereen een gelijke stem waardoor we eindelijk inzien dat racisme nog steeds veel meer voorkomt dan we denken. Nu pas komt er een debat op gang dat hopelijk een transitie teweeg kan brengen zonder al te veel verdere incidenten. 


Ik denk toch dat onbekenden me heel mijn leven zullen blijven aanspreken in het Engels. Als het daar maar bij blijft dan zal ik natuurlijk niet te klagen hebben.

Ik heb daarnet nog een controle gehad nadat ik mijn auto geparkeerd had. Ik liep met mijn rugzak richting de ingang toen er een politiecombi naast me stopte. Ik moest mijn pas tonen, ze vroegen wat ik hier kwam doen en ze wilden ook mijn tas controleren. Ik weigerde eerst maar na aandringen heb ik hem toch maar getoond. 


Moet je ook maar met een pet op rondlopen! 

Sorry!


Zakken leegmaken en het is je vergeven. Bedankt voor het gesprek en amuseer je achter de decks vanavond.



All new articles