Dj Marky: “Ik dj’de al op mijn twaalfde in clubs met 3 reel-to-reel tapes”

Voor veel festivalgangers op Dour stond de eerste volwaardige festivaldag volledig in het teken van drum&bass. De Red Bull Elektropedia Balzaal opende met machtige kleppers als Bad Company, Roni Size, High Contrast en de Braziliaan DJ Marky. Die laatste kent u waarschijnlijk wel van dat zonnige refreintje uit zijn bekendste hit: 'LK'. (Iiit’s the waaayaaay!) Wij wisten hem na zijn set te strikken voor een diepgaand gesprek over bossa nova, cavaquinhos, baile funk en CJ Bolland

 

 

DJ Marky at Dour Festival - Belgium

A photo posted by DJ Marky (@djmarkym) on


Wat is je volledige naam?

Mijn naam is Marco Antonio Da Silva. 

 

En waar kom je vandaan? 

Ik kom van Sao Paulo, Brazilië. 

 

Volgens een Surinaamse traditie is een persoonlijke introductie niet compleet zonder je vader en moeder voor te stellen. Dus, wie is je vader en wie is je moeder? 

Mijn moeder is Maria. Zij is de grote liefde van mijn leven. Ze is echt een prachtig mens. Zij is degene die me altijd heeft gesteund en in mijn dromen is blijven geloven. Ze is heel trots op wat ik heb bereikt. Ik weet dat ze liever had gehad dat ik dokter was geworden, maar dat was niet mijn ding. (lacht) Mijn vader is Antonio. Hij is ongeveer vier jaar geleden overleden. Hij is degene die me heeft ingeleid in de wereld van de records. Hij was een politieagent en tegelijk was hij heel gepassioneerd met muziek bezig. Hij speelde veel snaarinstrumenten zoals akoestische gitaar, cavaquinho (soort Braziliaanse ukulele, nvdr) en banjo. Ik mis hem heel erg. 

 

Het spijt ons om dat te horen. Dus je vaders passie voor oude Braziliaanse muziek zoals samba en bossa nova zijn een grote invloed geweest op je sound. Hoe zou je je eigen sound zelf omschrijven? 

Veel mensen noemen het een hybride tussen Braziliaanse muziek en drum&bass. Ik weet niet of ik een Braziliaanse sound heb. Het is overduidelijk in mijn bekendste plaat 'LK' die ik samen met XRS maakte. De sample van Jorge Ben maakt het vrij voor de hand liggend, maar ik sample ook graag andere dingen. 

 


Je noemde Jorge Ben weleens je favoriete Braziliaanse muzikant aller tijden. Mijn favoriete Braziliaanse muzikant echter is Wilson Simonal, en mijn favoriete nummer is 'Nem Vem Que Nao Tem'. 

Serieus? Dat is echt te gek! Dat is zo een van die nummers die ik waarschijnlijk al ken sinds ik geboren ben. Mijn vader had dat nummer op plaat en hij speelde die vaak tijdens Kerstmis en Nieuwjaar. We vierden de 25ste december ook met een groot feestmaal en concerten van mijn vader samen met vrienden en familie. Ik zie mijn ouders zo dansen in de tuin op die plaat. Dit is echt een leuke herinnering om hier midden in de nacht op een festival in Europa naar boven te halen! Jij kent die plaat waarschijnlijk omdat hij in die film 'City of God' zat, niet? 

 

Ik heb 'Cidade De Deus' gezien maar ik wist niet dat hij daarin zat. Ik heb hem gewoon door de magie van het internet en een fascinatie voor Braziliaanse muziek ontdekt. Maar daardoor zal die plaat populair zijn geworden bij ons neem ik aan?

Wat eigenlijk best grappig is, want de film speelt zich af in de jaren ’70 terwijl die plaat keihard uit de jaren ’60 komt. Ik wil gewoon even zeggen dat alles aan die film één grote gestileerde fictie is. Elk land heeft goede en slechte buurten, en dat is maar normaal. Maar Brazilië heeft eigenlijk niets te maken met die film.

 

De soundtrack van 'Cidade De Deus' wordt voor een groot stuk gedomineerd door baile funk of favela funk. Heb jij een affiniteit met het genre? 

Eerst en vooral, ik ben van Sao Paulo. Er zijn zeker artiesten van Sao Paulo die baile funk maken maar het is toch vooral een cultureel fenomeen uit Rio. Wat ik vooral jammer vind is dat net baile funk zo’n groot exportproduct van Brazilië is terwijl er zo veel betere muzikanten uit Brazilië komen die eigenlijk al die bekendheid verdienen. Neem bijvoorbeeld Airto Moreira. Hij heeft indertijd als enige blanke muzikant meegewerkt op 'Bitches Brew' van Miles Davis. Miles wou toen alleen met zwarte muzikanten samenwerken maar Airto was wel eigenhandig verantwoordelijk voor het hele percussiegedeelte op die plaat. Zonder hem geen 'Bitches Brew'! Dat is het soort muziek dat ik verwacht van Brazilië. Iemand die iets nieuws creëert. Niet baile funk! Baile funk is shit! En zonder Miami bass samples geen baile funk. Zonder innoverende muzikanten geen samples. 

 


En zonder samples geen hiphop.

Inderdaad!

 

Maar je draagt wel een RUN DMC T-shirt. 

(lacht) Als mensen me vragen of ik van hiphop hou dan zeg ik gewoon “nee”! Waarom? Omdat zonder samples geen hiphop zou bestaan, maar ook omdat rappers tegenwoordig gewoon onzin uitkramen, en niet eens in de maat. En ze praten absoluut nergens over. Net als baile funk. 

 

Ik wou je eigenlijk nog vragen wat de tekst van mijn favoriete baile funk nummer betekent: "Cavalo de pau de quatro de ladu tu bota". 

Dude, ik heb geen idee. (lacht) Cavalo de pau betekent letterlijk houten paard, ik denk dat ze het over een hobbelpaard hebben. Wie verzint zoiets?! Ze kramen onzin uit, daarom hou ik er niet van. Praat over de realiteit, geef je visie op de wereld. Neem bijvoorbeeld Racionais MCs of Creolo, mannen uit de favela's van Rio en Sao Paulo. Zij praten tenminste met inzicht over hun realiteit. Niet over vrouwen berijden alsof ze hobbelpaarden zijn. Kijk naar rap in de jaren ’80. Ze spraken over fun hebben, taking a piss and party. Niet over gouden kettingen, wapens en vrouwen in elkaar timmeren. Daarom denk ik dat ik instrumentale muziek zo graag hoor, zoals jazz. Niet veel mensen begrijpen jazz en soul op de juiste manier denk ik.

 


En drum&bass? 

Dat het instrumentale muziek is, is slechts een deel van de reden waarom ik bij drum&bass ben terecht gekomen. Het is eigenlijk allemaal heel organisch verlopen. Als klein kind al draaide ik rap en hiphop. Ik ben op m’n twaalfde begonnen met dj’en in clubs met drie reel-to-reel tape recorders en een rotary mixer. Maar hiphop was jammer genoeg niet populair in Brazilië. Er bestond een stigma dat hiphopmuziek voor arme mensen was, waardoor ik geen geld verdiende. Eind jaren ’80 begon house fel in de mode te geraken maar dat was niets voor mij. Maar toen vrienden me hip house lieten horen was ik direct verkocht. Van die dingen als 'Turn Up The Bass' van Tyree Cooper, of die belgen van Technotronic hebben me toch overhaald om house te gaan spelen. En toen was de rave-trein vertrokken, met die typische Belgian Sound van T99 en CJ Bolland. Ik hou van CJ Bolland! En ik luister echt nog dagelijks naar 'Anasthasia' van T99, dat is waarschijnlijk mijn favorite track of all time. (zingt refrein van 'Anasthasia') Daar ga je toch direct van dansen? 

 

En ik neem aan dat het van daaruit slechts een kleine stap voor je was om op de eerste proto-jungle tracks te botsen. 

Dat was nochtans niet zo vanzelfsprekend voor een arme dj in Sao Paulo in de vroege jaren ’90. Omdat ik in een platenzaak werkte las ik regelmatig de DJ magazines die daar in de rekken lagen. En in ’91 of ‘92 stond daar een artikel over jungle in dat mijn aandacht trok. Een genre dat funk en soul breaks met reggae mengt en tegen een ijl tempo wordt voortgestuwd?! Man, ik heb direct 15 platen besteld. De mensen hadden gewoon geen idee hoe ze erop moesten dansen, dus dat zou ik van toen af aan draaien! Als ik iets origineels in de clubs in Sao Paulo kon krijgen kon ik mijn naam maken als innoverende DJ. Maar het heeft lang geduurd voor ik echt een solide basis heb kunnen opbouwen. Pas jaren later werden er echt grote hits gescoord zoals 'Super Sharp Shooter' van DJ Zinc. Die plaat was echt the perfect storm. Maar dat was na jaren hard labeur en er echt in blijven geloven. 

 


Is je zoontje even bezeten door muziek als zijn vader en grootvader? 

Hij is net na de release van 'LK' geboren, en hij vindt het echt een leuke plaat. Maar hij luistert ook naar echte schijtmuziek. Hij luistert graag naar trap. Maar tegelijk is zijn favoriete plaat 'Kind Of Blue' van Miles Davis

 

Hij heeft dus toch iets weg van zijn vader!

Ach ja. (lacht) Waarschijnlijk dacht mijn vader hetzelfde over mij toen ik hem The Doors liet horen en hij hen afschreef als lawaai. Terwijl The Doors toch gewoon blues maakten. 

 

Wat vind je er eigenlijk van dat de Olympische Spelen naar Rio komen? 

Man, wil je eens iets hilarisch horen? Omdat ze typisch Braziliaanse muziek op de Spelen willen, hebben ze me geboekt om een set te doen. Mijn manager is echter niet door de Brazilianen gecontacteerd maar door de Franse overheid! En ze weten duidelijk niet wat ze doen want er speelt echt geen enkele typisch Braziliaanse act. Geen Jorge Ben, Simoni, Marcus Vali of Joyce maar van die saaie commerciële bagger die absoluut niets betekent voor het volk. Heel triest.

 

Ik heb nog een paar rapid fire questions: korte vragen met een snel antwoord! Het laatste boek dat je gelezen hebt?

'A Love Supreme: The Story of John Coltrane’s Signature Album'.

 

Het laatste album dat je gekocht hebt?

Twee platen uit 1976: 'See The Light' van Eddie Russ en Impact’s gelijknamige album. Disco baby!

 

Favoriete plaats om te crate diggen?

Japan! Tokyo, Hiroshima, Osaka. Zonder twijfel!

 

Weekdag of weekend? 

Weekend want dan werk ik en dat is mijn passie.

 

Favoriete drankje? 

Waarschijnlijk Dom Perignon champagne.

 

Het eerste waar je aan denkt als je wakker wordt?

Shit, ik moet nog rekeningen betalen. (lacht)

 

Muito obrigado por esta entrevista y ter um tempo maravilhoso no Dour Festival.

Muito obrigado! 



All new articles