Streetartist Joachim neemt Brusselse gymzaal in

Vanaf vrijdag 21 april kan je terecht in een oude gymzaal in Brussel die street artist Joachim van een likje verf heeft voorzien. De expo Till Death Do Us 'Art, in samenwerking met The Crystal Ship en Huberty & Breyne Gallery, is een van zijn meeste uitgebreide tentoonstellingen tot nu toe. Wij trokken naar het zaaltje in Elsene voor een babbel over hoe het allemaal begon voor hem en wat de toekomst voor deze street artist zal brengen. 

Tekst door Sandy Demandt, foto's door Jan Baeyens
 


We zullen beginnen bij het begin. Hoe ben je in de street art scene terecht gekomen?

De eerste herinnering die ik heb aan street art speelt zich af in de vroege jaren '90, ik was toen een jaar of zes oud. Ik zat met mijn oma op de tram in Antwerpen en we kwamen voorbij een muur waar een old school peace-teken op stond. Dat peace-teken trok onmiddellijk mijn aandacht en mijn bomma merkte mijn interesse hiervoor op. Ze heeft me toen verteld wat het was zonder het negatief te benaderen of het af te schilderen als vandalisme.
Ik denk dat die dag wel een cruciaal moment was voor mij, dat ik vanaf dan onbewust wist wat ik wou doen. Ik hield me meer en meer bezig met schilderen en tekenen en ben dan in 2000 naar de kunsthumaniora in Antwerpen beginnen gaan. De eerste dag dat ik daar binnenwandelde en naar het toilet ging, zag ik dat de muren er van onder tot boven getagd waren. Toen ben ik in contact gekomen met de echte street art scene en graffiti. 

 

Je ontdekte dat je daar wel op je plaats zat?

Jazeker, ik heb daar toen ook vrienden gemaakt die in die scene zaten. Zij hebben mij onder hun hoede genomen en voor ik het wist stond ik met die gasten ergens een trein te spuiten, illegaal dan wel. Ik ben nooit echt een zwaar illegale graffitiwriter geweest maar dat was wel het begin. Ik werd ook een paar keer betrapt. Ik heb dus een heel parcours afgelegd maar om toch bezig te kunnen blijven met mijn passie heb ik uiteindelijk het illegale circuit achter mij gelaten en ben ik op zoek gegaan naar een eigen stijl.
 

Moet de Belgische scene onderdoen voor de buitenlandse?

Qua talent moeten wij zeker niet onderdoen. De bekendste Belgische street artist is Roa. Dit gast is een levende legende en komt uit Gent. Zoals hem zijn er zeker nog: Bue, Dzia, etc. We hebben The Crystal Ship als een van de grootste street art happenings. De op een na grootste graffitimuur is bij ons te vinden. Voor een klein land als België hebben we dus heel wat! We mogen trots zijn op wat we te bieden hebben.
 

Hoe ben je begonnen met deze expositieruimte naar je hand te zetten?

Dit is eigenlijk een nieuwe ruimte van Huberty & Breyne Gallery die gerenoveerd en verbouwd gaat worden tot een echte galerij. Voor dat zou gebeuren, wouden ze nog iemand vrij spel geven om de ruimte nog eens letterlijk in de verf zetten.
Vanaf het eerste moment dat ik hier kwam, begonnen zich al ideeën in mijn hoofd te vormen over hoe ik het zou aanpakken. Het was zeker een uitdaging om er effectief aan te beginnen! Na wat brainstormen zette ik dan de eerste lijn. Daar kwamen steeds meer lijnen bij en al doende ontwikkelden zich nieuwe concepten.
Het is hier dus vanaf de eerste dag tot de opening heel organisch gegroeid. Ik ben zeer blij dat ik de kans om hier iets te doen gekregen heb.
 

Gaat het niet ontzettend pijnlijk zijn om al dat harde werk te zien verdwijnen eens de renovatie begint?

Er zijn hier heel wat canvassen en andere objecten aanwezig die verkocht gaan worden of in een galerij gaan hangen. Die dingen gaan dus sowieso niet verloren. De muren, de vloer en alles wat niet loshangt zullen wel verdwijnen. Dat is typisch aan street art. Alle muren die ik buiten doe blijven ook niet eeuwig bestaan: sommige blijven jaren, andere zijn na een paar dagen al beklad. 
Dat is net zo crazy. Zoveel tijd en moeite steken in iets waarvan je weet dat het niet van blijvende aard zal zijn. Dat is wat mij betreft ook de charme van street art.

Ga je anders te werk op een canvas tegenover op een muur?

Ja en nee. Ja in de zin dat een canvas gewoon een bepaald oppervlakte is waarmee je iets kan doen
Een muur daarentegen is niet altijd evident. Ook gewoon al door het feit dat dat meestal buiten is en er heel wat factoren zijn die daarbij komen kijken: het weer, de wind, de structuur van een muur, etc. Soms zitten er ook vensters of groeven in de muur waarmee je dan rekening moet houden.
Bij een muur muur moet je inventief inspelen op dat soort zaken en kom je vaak uit bij creatieve oplossingen. De nadelen aan een muur kunnen dus ook vaak voor speelsere of interessantere resultaten zorgen. Dat heb je bij een canvas niet.
 


Je stijl wordt wel vaker omgeschreven als kinderlijke spontaniteit. Maar in hoeverre is die echt spontaan?

Vroeger maakte ik nooit schetsen. Ik ging naar een muur en begon gewoon. Dat was dus wel spontaan en dat probeer ik nu nog steeds vast te houden. Ik weet dat als ik te veel ga nadenken, het niet gaat werken. Dan ligt er teveel nadruk op het 'proberen’ en te weinig op het ‘gewoon doen’.
Het moet spontaan blijven maar soms is dat gewoon onmogelijk en is een ruwe schets wel nodig. Je hebt namelijk beperkte tijd, oppervlakte en mogelijkheden waar je rekening mee moet houden. Daarbovenop zijn er ook deadlines die opgevolgd moeten worden. Voor mijn canvassen probeer ik wel altijd volledig spontaan te werk te gaan.
 

Je hebt je al gewaagd aan verschillende collabs, recent nog met Nils Westergard. Hoe is het om zulke verschillende stijlen te proberen combineren?

Dat is leuk, plezant en interessant. Ook wel een uitdaging omdat het niet altijd evident is. Nils zijn stijl en de mijne kunnen niet verder uit elkaar liggen. Nils zijn stijl is heel realistisch en de mijne is meer comic. Het lukt niet altijd maar als je zo'n samenwerking op een goede manier aanpakt, kan dat zeker goed uitdraaien.
Ik heb ook al muren gedaan die niet zo goed liepen. Het mag ook soms eens wringen. Je zal er altijd een verhaal en inspiratie uit halen. Het is wel belangrijk om je persoonlijke stijl te ontwikkelen en deze dan uit te spelen als je eigen merk.
 


Het project Lier Up heeft zowel je thuisstad Lier als jezelf als artiest op de kaart gezet. Hoe is dat precies in zijn werk gegaan?

Heel veel mensen hebben mij dat project kwalijk genomen omdat ze het zagen als één grote zelfpromotie. Die zelfpromotie heb je echter gewoon nodig om te zorgen dat mensen je opmerken. Ik ben niet de beste artiest maar ik weet hoe ik me kan profileren en initiatief kan nemen. Van die commentaar trek ik me dus niets aan. Ik omarm ze zelfs, het is een begin van succes.
Ik wou met dit project serieus genomen worden en ook Lier als stad in een nieuw daglicht stellen. Alles in Lier is mooi en pittoresk als het aankomt op geschiedkundige zaken maar wat afwijkt van de norm hebben ze er niet graag. Ik wou daar net iets laten gebeuren. Op een dag ben ik dus bij het stadsbestuur op de deur gaan kloppen en heb ik mijn idee aan hen voorgesteld.
Hun hulp had ik wel nodig, vooral financieel. Het heeft veel tijd en moeite gekost. Elke muur moest bestudeerd worden wat eindigde in dikke dossiers. Nu staat het er eindelijk en heeft iedereen het omarmd. Het is zelfs een trekpleister geworden en ik daar ben ik trots op.
Het enige waar ik minder tevreden over ben is een muur die ik zelf heb gedaan. Daaraan zie ik dat ik toch wel erg geëvolueerd ben als artiest. Niet dat het slecht is maar als ik het nu opnieuw kon doen, zou ik het zeker anders aanpakken.
 

Zijn er al speciale plannen gemaakt voor de toekomst?

Speciale plannen zijn er nog niet echt gemaakt. Het plan is gewoon om zoveel mogelijk te schilderen op zoveel mogelijk plaatsen. Binnenkort ga ik bijvoorbeeld naar Bristol, naar Upfest. Daar mag ik me dan tussen bekendere namen gaan bewijzen. Daar kijk ik wel naar uit.
Er staat ook een muur gepland in Gelsenkirchen, in Duitsland. Dat zal de grootste zijn die ik tot nu toe gedaan heb. Ook de zomer komt eraan en ik heb wel wat muren op het oog. Daarnaast komt er nog een solo-expo aan in Londen met Graffitistreet Gallery. We blijven dus bezig.



De expo 'Till Death Do Us 'Art' loopt van vrijdag 21 april tot 19 mei. Om meer werk te zien van Joachim kan je hem volgen op Instagram of zijn Facebook checken. 
 


 


 




All new articles