Waar blijft het nieuwe album van Frank Ocean?

Het leven is niet eenvoudig als je fan bent van Frank Ocean. Een jaar geleden, in april 2015, beloofde hij dat hij zijn nieuwe album in juli zou droppen, maar daar is nog steeds niets van in huis gekomen. Meer nog: sinds de anticlimax is het akelig stil in zijn kamp. Ocean zegt optredens af, verschijnt nauwelijks in het openbaar en weigert alle interviews. Werkt hij dan zo hard aan zijn album? Of sukkelt hij met een ziekte of een depressie? Volgens andere stemmen is de polemiek niets meer dan een ordinaire, langgerekte mediastunt. Om in de verwarring en geruchtenstroom waarheid van fictie te onderscheiden, lees je hier wat we momenteel weten over zijn publieke verdwijning.

 

Frank Ocean is één van de interessantste figuren in de hedendaagse hiphopwereld. Hij wisselt maandenlange mediastiltes af met mysterieuze, sobere posts op zijn Tumblr-pagina. Daar deelt hij zijn artwork, hersenspinsels en releases. Een week voor zijn debuutalbum 'Channel ORANGE' (2012) kwam hij er ook op een eerlijke manier uit de kast. Hoewel hij dat zelf maar normaaltjes vond, is het toch opmerkelijk: het aantal openlijk homoseksuele zwarte rappers is nog steeds op één hand te tellen. De reacties waren echter positief en legden bovendien een komische spanning tussen het oude machodiscours en de nieuwe tolerantie voor homoseksualiteit bloot, wat het geheel eigenlijk nog een stuk aandoenlijker maakt. Tyler, the Creator tweette zo “Proud Of That Nigga Cause I KNow (sic) That Shit Is Difficult Or Whatever”, maar ook “You Still Aint Got No Bitches Hahaha My Nigga Dawg”. Schattiger wordt het niet.
 


Oceans outing maakte meteen een einde aan de speurtochten naar homoseksuele verwijzingen in zijn lyrics. Het zorgde ervoor dat zijn bitterzoete liefdesplaat puur gesmaakt kon worden, met veel aandacht voor de kunst en minder voor biografische details. De eerlijkheid, de breekbaarheid, de tekstuele genialiteit en de donkere boodschappen in contrast met de dromerige synths maken het een steengoed album, onder meer beloond met een Grammy. Voor MTV werd Ocean zelfs ‘Man of the Year’ van 2012, zowel om zijn muzikale als persoonlijke verdiensten. De zanger liet zich niet meeslepen door de lofbetuigingen en bleef zijn ingetogen en bescheiden zelf. Wanneer de kruitdampen verdwenen, kroop hij opnieuw in zijn veilige, stille cocon, met zijn minimalistische Tumblr-pagina als enige communicatiemiddel.

 

Liegen doe je met een hashtag

Maar Frank zit allesbehalve stil: in 2013 al zei hij tien à elf nummers in zijn next thing te zetten, waaronder samenwerkingen met Pharell Williams en Tame Impala. De eerste concrete invulling voor Franks nieuwe album kwam er in november 2014 toen de rapper zijn gebroken hart twee minuten over Tumblr heen liet bloeden met een geïsoleerde release, ‘Memrise’ (“I could fuck you all night long / From a memory alone”). Twee maanden later deed hij hetzelfde met de cover ‘You are Luhh’. De nummers ademen Channel ORANGE, maar zijn nóg kwetsbaarder, hoger en innemender.

Na de twee releases zette Ocean de harten van zijn fans in lichterlaaie met één simpele afbeelding op zijn Tumblr-pagina, begeleid door "#ISSUE1 #ALBUM3 #JULY2015 #BOYSDONTCRY". Het opschrift laat weinig aan de verbeelding over: in juli van 2015 zou het langverwachte nieuwe album van Frank Ocean eindelijk uitkomen ('ALBUM3' , na zijn mixtape 'Nostalgia Ultra' en 'Channel ORANGE'). Daarnaast, zo ontdekte het doorgaans goed geïnformeerde Billboard Magazine, zou de zanger ook een eigen magazine lanceren (de eerste editie, vandaar 'ISSUE1'). De rapper begon zijn muziekcarrière als songwriter en heeft ook nooit verborgen dat hij ooit een roman wil schrijven, wat de tussenstap naar een eigen tijdschrift logisch maakt. Dat magazine zou 'Boys Don’t Cry' gaan heten, tevens de naam van het nieuwe album, dat nu veel meer van een gesamtkunstwerk weg zou hebben.
 


De hele maand juli verstreek evenwel zonder teken van leven van Ocean. Doemdenkers meenden dat de plaat er gewoonweg niet zou komen omdat Frank er niet tevreden over was – dat zou passen binnen zijn bijna ziekelijk perfectionisme. Bronnen dichtbij de zanger ontkrachtten dat gerucht echter, zij het op mysterieuze wijze. Franks moeder tweette "just a little patience", en zijn ex-vriendin fokte de boel al helemaal op: "already heard the entire album & know every word". Wanneer iemand haar echter vroeg of het album dan eindelijk zou droppen in augustus, deed ze het licht weer uit met een (inmiddels verwijderde) "sorry, can’t. Don’t want him to be mad at me" en een filosofisch "Lol.". Alsof Oceans fanbase dan nog niet voldoende doorgedraaid was, besliste Frank om eind augustus zijn kat te sturen naar zijn enige geplande optreden. Dat zelfs zijn vervangact met Kanye West én Rihanna de fans niet kon troosten, zegt genoeg. De Ocean-freaks voelden zich voor de zoveelste keer op de spreekwoordelijke lul getrapt en hoorden maanden niets meer van hun held.

In de weken, maanden en seizoenen tussen augustus en toen hoorden we Ocean enkel op ‘Wolves’ uit 'The Life Of Pablo' (het korte stukje werd nu een eigen nummer, ‘Frank’s Track’), maar naar nieuwe verwijzingen naar zijn eigen album is het vergeefs zoeken. We moeten al het instagramprofiel van zijn kapper checken om (opnieuw, zucht) de belofte te krijgen dat het er binnenkort zal komen. Zo nu en dan circuleren er zogenaamde gelekte nummers, maar alles is ruis en niets is zeker. Gelukkig is er het internet om ons te entertainen in deze barre en onzekere tijden:
 

 

Wachten op een zomer

Wat bezielt deze man? Waarom loog hij en waarom duurt het zo lang? In augustus vorig jaar was de hoofdtheorie van een opportunistische, langgerekte mediastunt nog plausibel, maar nu is het momentum gaan liggen en heeft de hype plaats gemaakt voor collectieve irritatie. Het probleem is dat de andere grote theorie, dat het Oceans perfectionisme is dat voor de vertraging zorgt, al lang bevestigd zou zijn door de entourage van de zanger zelf, omdat ze er nu (zeker na zoveel maanden) niets meer bij te winnen heeft. Toch moet het iets te maken hebben met onvoorziene ontevredenheid van de zanger. Een uitleg die nu meer en meer opduikt is dat de nieuwe plaat zo zomers aandoet dat het een misdaad zou zijn ze in de herfst of winter te droppen. Het is niet toevallig dat 'Channel ORANGE', een album dat zee, hitte en zomeravonden ademt, gereleaset werd in juli, net zoals de bedoeling was voor 'Boys Don’t Cry'. De zwoele nummers die we de afgelopen maanden al te horen kregen, vertonen alvast geen grote stijlbreuk met de vorige plaat en het is dus zeker geloofwaardig dat Frank zijn deadline vorig jaar in volle besluiteloosheid gemist heeft en tot de volgende zomer wilde wachten voor de perfecte release. Bovendien won hij zo nóg een jaar tijd om alles scherp te krijgen, waarover we Ocean wellicht niet horen klagen.

Het is dus hopen, wachten, voor de zoveelste keer naïef geloven dat het nu écht coming soon is. Wanneer dat album er eindelijk komt, zal de lat torenhoog liggen. En hoe langer het wachten, hoe hoger de lat. Maar laat ‘m nu maar gewoon liggen, Frank, en stuur ons nog eens een hashtag. Iets met #APRIL2016, als dat kan.



All new articles