CHECK OUR AGENCY For all your social storytelling needs

Lander Gyselinck: “Het draait echt om de muziek. Mensen willen live gewoon real shit.”

Hij werd verkozen tot beste muzikant op de MIA’s, drumde er op los in Belgica, en met zijn band STUFF. kwam hij in zowat elk eindejaarslijstje van 2015. Op 1 april brengt Lander Gyselinck nog eens zijn soloproject Known Alone in het teken van het Urban Art Festival URB in Brugge. We vroegen hem wat dat precies inhoudt, naar de revival van jazz en wat de toekomst brengt! 

Tekst door Seppe Vanhaecke, foto's door zoob/avantgand

 

Dag Lander! Je hebt al een aantal prijzen gewonnen, maar nu ben je bij de MIA’s - een toch wel populaire prijs - verkozen tot beste muzikant. Dat is niet meteen iets wat je verwacht van een “nichemuzikant”. Hoe verklaar je dat?

Goh, moeilijk vraag. Ik ben enerzijds inderdaad een nichemuzikant. Maar anderzijds sta ik met alle verschillende project ook met een voet in een ander genre. Met STUFF. staan we bijvoorbeeld met een voet in de jazz en een ander in een meer popcircuit, waardoor je zo ook heel wat verschillende mensen ook begint te bereiken. Met een andere groep, zoals Howard Peach, wat meer avant-garde jazz is, trek ik een heel ander publiek. Ik ben nogal bedrijvig in heel wat verschillende scenes, en merk de appreciatie van de mensen in die zeer verschillende scenes. Ik ben een zeer leergierige en nieuwsgierige muzikant, en ik denk dat dat de reden is waarom ik genomineerd ben en die prijs kon winnen.

En dan is er natuurlijk nog de positie van STUFF.. We zijn heel lang een underground band geweest, en dan vandaaruit verrezen en de appreciatie van het publiek gekregen. Dit is iets wat de industrie eigenlijk niet meteen had zien aankomen, want we zijn niet de meest commerciële band. Daarin merk je dat de wil van het publiek, die gewoon nieuwe muziek wil checken, heel sterk is. En ik denk dat dat een grote verrassing was voor iedereen, zeker voor onszelf: dat we in een ander circuit terechtkwamen. Dus om op je vraag te antwoorden: die verschillende uiteenlopende projecten en het succes van STUFF… Dat zal het zowat zijn zeker?
 


Je brengt binnenkort in Het Entrepot in Brugge nog eens je soloproject van een aantal jaar geleden, Known Alone, terug naar boven. Wat kunnen we verwachten? Is het, zoals wel eens wordt gezegd, een ode aan Jennifer Lopez?

Er is ooit eens een artikel geschreven dat Known Alone een ode was aan Jennifer Lopez. Dat is wel lichtelijk overdreven. Het project is eigenlijk drums solo. Geen drumsolo, maar dus: drums solo. Hierbij gebruik ik dan nog eens heel wat elektronica en vooral ook samples. Voor een bepaald stuk had ik allemaal verschillende deeltjes van de stem van Jennifer Lopez gesampled. Vandaar dus dat dit wel eens gezegd wordt. Maar op zich heb je die informatie niet nodig om het te begrijpen.

De set van Known Alone is eigenlijk een vaste set met heel wat improvisatie tussen. Het is wat de brug tussen improv, free jazz, r&b, elektronica enzovoort voor mij. Dat maakt het voor mij ook altijd een heel spannende ervaring. Het is daarom ook iets zeer intiems. Het is zowat mijn baby’tje. Ik heb wel mijn bands, maar dit blijft toch iets speciaal.

 

Waarom heb je beslist dit nog eens naar boven te halen?

Het is niet echt een kwestie van ‘waarom’. Het is gewoon enorm  druk met mijn andere bands. Dit soloproject staat dan eigenlijk op de laatste plaats. Het is afhankelijk van mijn eigen beschikbaarheid, en dat is momenteel redelijk zeldzaam. Daarom speel ik Known Alone te weinig. Ik heb het twee of drie keer gedaan en het werd telkens goed onthaald. Ik heb er nog aan gedacht om een ep’tje op te nemen of iets te maken, maar dat is er gewoon nooit van gekomen. Het is echt iets voor speciale gelegenheden, zoals nu voor De Werf in het teken van URB. 

 

Hoe verklaar je het enorme succes van jouw band STUFF. en andere jazzbands zoals bijvoorbeeld BadBadNotGood of GoGo Penguin bij een breed publiek? 

We zijn in een tijdperk waarin jazz blijft evolueren. Bands zoals deze zijn geworteld in jazz, maar brengen ook heel wat muziek vanuit andere referentiekaders, met een heel ander publiek, die die kant dan weer beter begrijpen. Ik denk ook dat er een nood is aan die nieuwe muziek, aan die fusies, of die nieuwe interpretaties van jazz en niet-jazz muziek door elkaar. Een publiek is het misschien wel wat beu dat er zo een enorme industrie aan muziek is, maar dat er eigenlijk een ‘bodemarmoede’ bestaat, als ik dat zo kan zeggen. Dat alles nogal vlak wordt. Met het aantal bands en muziek die er nu is, kan ik mij inbeelden dat iets wat niet volgens het gewone format is, een opluchting is. Het internet zal natuurlijk ook wel een rol spelen.

Bij STUFF. is ook de live energie volgens mij een belangrijke reden dat mensen graag naar onze concerten komen. Het is een redelijk authentieke chemie op podium, die mensen wel weten te appreciëren. Het draait echt om de muziek. Mensen willen live gewoon real shit. Daar ben ik echt trots op, dat we dat live kunnen doen. Dat komt echt uit onze jazz achtergrond. Daarvoor ben ik jazz heel dankbaar. 

 

 

Heb je dan ook het gevoel dat er een revival, of een popularisering is van jazz bij een breder (en jonger) publiek?

Ja! En dat heeft volgens mij als reden dat veel artiesten ook andere wortels hebben in hun muziek, zoals hedendaagse dansmuziek of elektronica. Kijk maar naar bijvoorbeeld Flying Lotus, of labels zoals Warp en Ninja Tune. Nu laten we heel hard andere invloeden in de muziek sluipen en we voelen ons niet meer schuldig. Tien jaar geleden was dat veel minder. Ik probeerde dat wel al wat met LABtrio, maar nu is dat echt aanvaard. En het trekt een breder en jonger publiek aan. We brengen op die manier mensen die geen echte connectie hebben met jazz, maar wel met dance of elektronica, dichter bij een John Coltrane.

 

Heeft het volgens jou iets te maken met de ‘leading role’ die hiphop steeds meer lijkt te nemen in de muziekwereld? In plaats van zich te laten beïnvloeden, zoals vroeger het geval was, lijkt hiphop nu vaak eerder andere genres te beïnvloeden.

Het zijn gewoon allemaal golven van trends en sociologische verschijnselen. Het is ook belangrijk te onthouden dat zonder jazz, hiphop gewoonweg niet bestaat. Jazz is enorm breed, zeker in de VS. Het is een enorme wortel, van waaruit heel wat verschillende, vooral afro-Amerikaanse genres  zoals funk, ontspruiten. Er is een beweging die terugkeert naar zijn roots. Hiphop heeft nu, met artiesten zoals Kendrick Lamar, heel wat zelf- en wereldbewuste muziek. Het gaat niet enkel om entertainment. Het gaat om heel degelijke muziek. Iemand als Kendrick kijkt dan terug naar waar hij als kind door beïnvloed is of waar hiphop schatplichtig aan is: jazz dus. Daarmee dat ook Kamasi Washington zoveel succes heeft, dat een Flying Lotus zoveel succes heeft, omdat ze daar met hun muziek een hommage aan brengen. Of dat nu indirect of direct is, dat maakt niet zoveel uit. Het zit er gewoon echt in.

Het is natuurlijk ook wel de industrie die bepaalt dat hiphop meer plaats kan nemen in een mainstream. Het is niet gewoon een beweging van mensen. Het wordt ook een richting gegeven. Je merkt dat hiphop nu wel erkent wordt als een van de mees invloedrijke genres. We zitten op een punt dat dat echt duidelijk wordt dat het een heel rijk genre is. Het is tenslotte al een vijftigtal jaar oud. Het is wel een heel mooie evolutie die verwevenheid tussen hiphop en jazz. 

 

De STUFF.-show 'Hybrid Love', met heel wat nieuw materiaal, kreeg veel lovende kritieken. Kunnen we binnenkort een nieuwe STUFF.-plaat verwachten?

We willen een andere ervaring aan het publiek geven, maar ook een andere ervaring voor onszelf, andere klanken. We gaan op zoek naar een ander verhaal dan de gewone STUFF.-show. Daarvoor hebben we allemaal nieuwe stukken gemaakt met nieuwe invloeden. Uiteindelijk gaat er daar wel nieuwe muziek uit voortkomen. Ergens dit jaar gaan we dat proberen op te nemen en zien of ze hun identiteit ook kunnen vinden als track, want dat is een volledig ander verhaal. Het is wel de bedoeling dat dat Hybrid Love vervolgd wordt, ja!

Bedankt! 
 

Het Urban Art Festival URB vindt plaats vanaf 29 maart tot 3 april in Brugge. De Entrepot-site wordt dé hotspot voor creatieve stadsexploten met tal van urban events, street art interventions, ateliers, concerten, interventies, een coole bar en dito keuken, en... feest. Naast Known Alone i.s.m. De Werf staat er nog vanalles op het programma: de street art jam ‘I Love Stiften’,  een docu van KapOw met live soundtrack, een drone-workshop,  Igraffiteur Strook, een platenbeurs... 

Dit artikel verscheen oorspronkelijk in BrugesInsideOut

 

Check ook:
Oaktree: “Als ik muziek maak, wil ik aan niets denken en nergens rekening mee houden”



All new articles