CHECK OUR AGENCY For all your social storytelling needs

Omar kondigt nieuw album ‘Love, In Beats’ aan

Omar is een Britse soullegende die er steeds in slaagt relevant te blijven. Zijn laatste plaat, 'The Man', dateert van 2013 maar zijn samenwerkingen met Zed Bias en Kriswontwo toonden dat hij ook niet vies is van een streepje uk garage of hiphop. De man was vorige week in Het Depot voor Leuven Jazz. We stelden hem kort enkele vragen en begrepen dat er een nieuwe plaat aankomt.

What’s going on met Omar voor het moment, ben je veel aan het touren?

Touren ja, dat is net terug begonnen. Ik ben overal: net terug uit Frankrijk, morgen in Amsterdam, dan ga ik naar Granada, Saint-Lucia, Japan, Canada en noem maar op. Veel shows dus, en ik ben net klaar met mijn achtste album, 'Love, in Beats', met een hele hoop guests. Ik ben erg blij met deze plaat, het kostte me slechts drie jaar om ze te maken, niet zeven jaar zoals de vorige (lacht).
 


Je bent veel met je broer, Scratch Professor, aan het samenwerken nu?

Ja. Hij werkt normaal enkel op remixen, maar we hebben deze keer echt samen gewerkt aan songs voor het album. Hij kreeg dus een belangrijkere rol. Naast wat ik gebruikelijk doe mag je je verwachten aan harde hiphop beats, ragga beats en dance beats.
 


Volg je een beetje wat er momenteel uit de Londense scene of uit de huidige muziek komt?

Ik hoor veel goede dingen! Er zijn enorm veel getalenteerde mensen die vandaag de dag goede muziek maken. En de schoonheid van het internet is dat mensen hun eigen muziek en hun eigen video's kunnen verspreiden bij het grote publiek. Dus ja, er is veel actie, er gebeuren interessante dingen. Wat de mainstream betreft daarentegen, sijpelt er niet veel van door. Dat heeft nog een lange weg te gaan.
 

Je hebt onlangs een track uitgebracht, ’Go away', die dateert van 1994 -1995. Wat zijn je herinneringen aan de Talking Loud dagen?

Weet je, die track werd opgenomen bij Boogie Back, het label van Ernie McKone's, met Crispin Taylor - de drummer van Galliano - op de drums. Zijn drums zijn de basis voor die track. Het was de Acid Jazz periode. De jaren 90 waren een zeer unieke tijd, mensen herontdekten de oude soul en funk platen uit de sexties en de seventies. Ik ontdekte zelf veel muziek dankzij de platencollectie van mijn vader.
 

Toen ik ‘There’s nothing like this’ schreef, luisterde ik veel naar Ohio Players. 'Skin Tight' was de naam van hun album, en vooral de song 'Heaven must be like this’ was mijn favoriet. Het was de beginperiode van hiphop, rap, dancehall. We begonnen te werken met samplers en sequencers. Ik wilde iets dat meer old school was, en door naar Ohio Players te luisteren, schreef ik ‘There’s nothing like this’.

Goede song. Bedankt voor het interview.

Geen probleem. Dat was snel, pijnloos!



All new articles