Larigold, Andromedik en Diego Torres: de nieuwe garde bij Radar Records

Bij een nieuw jaar horen ook nieuwe talenten en ontdekkingen. Radar Records zet alvast de goede toon met drie nieuwe aanwinsten. Wij spraken met Maxim Storme (Larigold), Axel Demarbaix (Andromedik) en Reinout Roose (Diego Torres) over hun traject tot nu toe en over 2016, dat nu al een topjaar beloofd te worden!
 

Hey Maxim, jou konden we vroeger al aan het werk zien onder de naam Z-Nox. Kunnen we Larigold beschouwen als een verlengstuk daarvan, of heb je voor een compleet nieuwe weg gekozen?

Ik ben inderdaad al sinds 1999-2000 bezig als Z-Nox en onder die naam heb ik natuurlijk een hoop ervaring opgedaan, maar met Larigold ben ik toch een ietwat andere weg ingeslagen. Vroeger lag de nadruk meer op mijn dj-sets en stak ik de meeste tijd in de selectie, het mixen en combo's zoeken, terwijl ik nu vooral in de studio bezig ben en hard werk aan nieuwe tracks. Toch zou ik het geen compleet nieuwe weg noemen, omdat ik altijd al een enorme fan ben geweest van de liquid vibe in drum & bass. In mijn Z-Nox sets heb ik ook altijd voldoende kwaliteit, diversiteit en vooral ook minder bekende nummers aan bod proberen te laten komen, wat vandaag ook nog altijd aan de orde is als ik als Larigold optreed. Toch vond ik het tijd om van naam te veranderen en voor een wat meer volwassen sound te kiezen, wat niet noodzakelijk betekent dat het altijd soulful en liquid moet zijn. Ik smijt er ook graag nog eens een echte 'kraker' tussen, maar geen waarvan er al dertien in een dozijn bestaan.

Vorige zomer stond je plots op de Red Bull Elektropedia stage van Laundry Day. Een van jouw hoogtepunten tot nu toe, of zijn er nog andere achievements die je zeker niet snel zal vergeten?

Ja, Laundry Day was inderdaad wel een van mijn hoogtepunten van het voorbije jaar! Net als Liquicity in Antwerpen, waar ik voor de tweede keer mocht draaien. En dan was er nog de Akademia Music Award voor 'Best Song' in de categorie Ambient/Electronica, die ik won onder mijn derde alias Manouvre. Eerder had ik ook de ongeloofelijke eer om op de StarWarz stage van Tomorrowland te mogen staan als Z-Nox en heb ik op de eerste Hospitality ooit in België mogen draaien. Dat zijn de verwezenlijkingen die mij tot nu toe het meest zijn bijgebeven.
 


Je maakt vooral tunes met een funky en soulful vibe. Waar haal je zoal inspiratie voor je producties?

De meeste inspiratie vind ik bij oudere platen die ik onderweg heb leren kennen. Ik denk dan vooral aan de muziek van B.B King, John Lee Hooker, Nina Simone, Isaac Hayes, Stevie Wonder, Marvin Gaye en zoveel anderen. Ik heb echt op heel jonge leeftijd met verschillende muziekgenres kunnen kennismaken en ik merk dat ik daar tot op heden nog altijd door beïnvloed word. Ook hiphop uit de jaren negentig en artiesten zoals A Tribe Called Quest, Slum Village, Jurassic 5, Jay Dilla, Big L en Mos Def zijn voor mij al een echte bron van inspiratie geweest. Daarnaast sta ik ook wel open voor hedendaagse artiesten die wat outside of the box durven denken en iets nieuws proberen. Het nadeel aan veel tijd in de studio door te brengen is wel dat ik nu veel minder tijd heb om gewoon naar muziek te luisteren om zo nieuwe ideeën op te doen. Maar gelukkig leven we in een tijd waar je tegenwoordig op elk moment en zo goed als overal naar muziek kan luisteren. Dat maakt het iets makkelijker om tussen alle drukte door toch nog wat nieuws te ontdekken.

In 2016 kom je met een nieuwe releases bij Radar Records op de proppen, wat kun je ons daarover al vertellen?

Ik ben behoorlijk trots op de release van mijn ep die er zit aan te komen, omdat ik er echt al mijn passie heb ingestoken. Het zijn vier totaal verschillende tracks en ze tonen voor mij persoonlijk een mooie evolutie aan van mijn sound en stijl. Het eerste nummer dat ik voor de ep maakte, 'About You',  is een pure soulful liquid track die eigenlijk wat als lovesong bedoeld is. Daarna wou ik even weg raken van die jazzy 'goodlooking' vibes en wat meer richting de sound van Soul:R en dergelijke gaan voor de volgende drie tracks, en dat is volgens mij ook gelukt. 

Ik wou ook echt betekenis geven aan mijn muziek en niet zomaar wat beats en baslijnen maken. De derde track die ik voor de ep gemaakt heb heet bijvoorbeeld 'World in Fear'. De titel spreekt voor zich en de sample die ik gebruik, is bewust gekozen. Ik herinner mij dat ik die track gemaakt heb onder invloed van de vele nieuwsberichten over de aanslag op Charlie Hebdo, maar ze blijft jammer genoeg erg actueel. De laatse track heet 'Make You See' en die heeft volgens mij ook die Larigold sound waar ik al een tijdje naar streefde. Het is een track die overal werkt, zowel op de dansvloer als daarnaast. Verder heb ik nog een aantal nummers getekend op verschillende internationale labels en die zitten er ook nog aan te komen in 2016, dus je zal zeker nog van mij horen!
 


Axel, uit het niets komt jouw naam plots in de Belgische drum & bass scene boven water, met meteen een release op Radar Records. Vertel ons eens hoe dit allemaal juist is begonnen voor jou?

Mijn interesse in muziek was er al behoorlijk vroeg. Toen ik negen was, begon ik met muziekschool en dat doe ik nu nog steeds. Op mijn vijftiende ben ik beginnen producen en sindsdien ben ik niet meer gestopt. Na ongeveer een jaar stuurde ik via Facebook een berichtje naar Radar Records en een tijd later vroegen ze naar meer tracks. Ik stuurde direct wat ideetjes door en zo werd mijn eerste release op poten gezet.

Welke richting en stijl heb je gekozen voor jouw debuut?

De A-side van de release, 'Embers', is een energieke liquid track. De B-side, 'Amazone', is dan weer eerder een rustige minimal track. Ik hou van veel melodiëen en dat kan je in beide tracks meteen terugvinden.

Je bent nog jong en je bent een nieuw gezicht in de scene. Heb je al mooie plannen in het vooruitzicht en wat staat er zeker nog op jouw bucketlist voor de toekomst?

Ik wil me nu vooral focussen op releasen. Ik heb enorm veel afgewerkte tracks, maar ze moeten nog naar buiten geraken. Onder mijn alias 'Andromedik' wil ik trouwens niet alleen drum & bass uitbrengen, maar ook garage, chillstep of trap. Drum & bass blijft the number one voor mij, maar andere genres verkennen is iets dat ik heel graag doe. In 2016 zou ik graag samen met andere artiesten enkele tracks willen maken. Mijn echte dream collaboration zou er eentje met Netsky, Metrik of Sub Focus zijn. Deze drie artiesten zijn een enorme inspiratie voor mij. Een release op Hospital of Viper staat ook nog op mijn bucketlist. Ik hoop dit jaar ook meer achter de decks te kunnen gaan staan. Het is altijd al mijn droom geweest om op Laundry Day, Rampage of een van de Liquicity nights te staan.
 


Reinout, jij bent als ex-led van Submatik sinds jaar en dag thuis in de drum & bass scène, maar begint nu als Diego Torres pas echt door te breken en bekendheid te verwerven bij het grote publiek. Je hebt er dus al een lange weg opzitten?

Klopt, bij Submatik heb ik heel wat mooie momenten beleefd en leuke samenwerkingen gedaan met Astrid Destuyver (Eurosong kandidate voor België dit jaar), Andreas Ort aka Dualistic en optredens op Laundry Day en Liquicity Antwerp mogen meemaken. Twee jaar geleden besloten we allemaal solo te gaan; Oscar als Champion, Philip als Wavelen en ik als Diego Torres. Het is een beslissing geweest die ik me nog geen moment heb beklaagd. Solo door het leven gaan geeft je de vrijheid om voor de volle 100%  je eigen ding te doen en jezelf te ontplooien. Ik had wel nooit gedacht dat ik nu al zou staan waar ik nu sta.

We zijn van jou wat diepere en gevoeligere liquid tunes gewoon. Blijf je deze lijn doortrekken in je volgende releases bij Radar, of gaan we eens een andere kant van jou zien?

Voor Radar Records heb ik twee van m’n beste tracks geselecteerd; gezongen door de Britse zangeres Georgia Gee. Ik kwam haar tegen op Soundcloud, waar ze een vocal edit van Etherwoods 'Souls Apart' postte. Ik vroeg haar of ik de vocals kon gebruiken om er een eigen track rond te bouwen. Beide nummers zijn net zoals mijn eerste ep erg klassiek, met vooral emotionele piano akkoordprogressies en strijkinstrumenten. Het verschil is wel dat m’n tracks voor Radar op een veel hoger niveau geproduceerd zijn en er veel meer tijd ingekropen is. Op één van de tracks heb ik al positieve commentaar gehad van London Elektricity, Whiney en Ownglow. In samenwerking met cameragenie Bert Monteyne en acteurs Ryan Van der Elst en Claire Corty zit er trouwens ook een videoclip aan te komen. Ik sta nu al te poppelen om het eindresultaat te kunnen tonen!

Je bent een tijdje geleden in zekere zin ‘opgepikt’ geweest door Hospital Records. Kun je ons hier al wat meer over vertellen ?

Op 29 januari komt mijn 'Had a Little Fight' remix van Hospital CEO London Elektricity uit op hun jaarlijkse cd-compilatie. Een eigen productie uitbrengen op het label waar ik sinds m’n vijftiende al naar opkeek, is voor mij een droom die uitkomt. Verder had ik ook de eer om vorige zomer te draaien op de Hospital BBQ in Londen, met topartiesten als Etherwood, TC, Dub Phizix, LSB en heel het Hospital camp. En ik heb onlangs Hospitality Belgium mogen openen.

Wie zien jou ook meer aan het werk als producer dan als dj, een bewuste keuze?

Ik ben van mening dat je je kan onderscheiden als dj door eigen tracks te maken. Zonder de release van mijn eerste ep op Soulvent Records had Hospital nooit van me gehoord, had ik nu niet op hun compilatie gestaan en was ik waarschijnlijk ook nooit opgepikt door Radar. Ik besteed ook veel meer tijd aan het creëren van eigen songs. Tijdens de voorbereiding van een show spendeer ik ook meer tijd aan het perfectioneren van eigen producties om ze speelklaar te krijgen en aan het maken van speciale drum & bass bootlegs van bekende nummers dan aan de eigenlijke voorbereiding van mijn set. Ik draai zeer graag en hoop natuurlijk meer bookings te krijgen in 2016, maar zo’n zaken heb ik zelf niet in de hand. Het enige wat ik kan doen, is nummers blijven schrijven en hopen dat ze geapprecieerd worden door de drum & bass community.



All new articles