Street art met graffiticrew Hertkore

Vrijdag 4 maart presenteerde Kurt Bosmans zijn boek ‘Street Art & Graffiti in Hasselt’. In zo'n tweehonderd pagina’s bundelt hij 40 jaar urban art history. Ook de Limburgse graffiticrew Hertkore was daarbij aanwezig. Zij openden een kleine expo waarbij hun tekeningen en schilderijen off the wall getoond werden. No tagging today. Wij gingen kijken en sloegen een babbel met de mannen.

Foto door Pauline Poelmans

 


 

Kurt Bosmans begon in de jaren ’80 te experimenteren met spuitbussen. Door de graffiti jams in Hasselt en omstreken tijdens de jaren '90, rolde hij er helemaal in. Kurt is ook het brein achter het Street Art Festival, dat jaarlijks plaatsvindt in het hart van Limburg. Zowel nationale als internationale artiesten krijgen op dit festival de kans om met hun werk de straten op te fleuren. Hasselt is daarmee ook meteen de eerste stad die stadsmuren legaal ter beschikking stelt van creatieve spuiters. Het is dus the place to be voor graffitikunstenaars. 

‘In Hasselt zijn er blijkbaar dingen mogelijk die op andere plekken niet kunnen; geef jongeren respect en een plaats om creatief bezig te zijn en ze zijn minder snel geneigd om zelf andere plekken te zoeken', vertelt Kurt. ‘Zeker in de laatste jaren, sinds ik het Street Art Festival organiseer, zijn er prachtige muren ontstaan. Maar helaas verdwijnen die ook vaak. Denk maar aan de legale tunneltjes bij Kapermolen: hoeveel werken hebben daar al wel niet gestaan?' And he’s right, dus vereeuwigde hij ze gelukkig op papier.

Vier jaar zwoegen was het, om te bepalen welke pieces en evenementen bepalend waren om die rijke geschiedenis van graffiti en street art te schetsen. Al heeft hij een persoonlijke voorkeur voor werken die meer geven dan alleen een mooi beeld. Werken die een verhaal vertellen, die via een maatschappijkritische blik de ruwere kant tonen. That's it!

 


 

Kurt omschrijft de drie jongens van Hertkore Bart ‘B-art’ Bosmans, Philip ‘Amatic’ Bosmans en Ben ‘Ucon’ Peeters - als de resident dj’s van de graffiti. Hun tweede gezamenlijke expo ‘Golden Boys’ toont hun werk op op canvas, op papier én op hout. Geen bakstenen dus deze keer. Van grafische zwarte lijntekeningen, tot levendige olieverfschilderijen en boeiende aquarellen. Via verschillende technieken bouwen ze met organische vormen en elementen levendige surrealistische droombeelden op. 

Philip, Ben en Bart leerden alles op zichzelf. Toen ze als tieners begonnen te experimenteren met spuitbussen dacht iedereen meteen dat ze als vandalen treinen gingen bekladden, maar niets is minder waar. ‘We willen dan ook van het idee afstappen dat echte street art niet in een museum thuishoort’, laat Philip weten. Het internet speelde volgens hem ook een grote rol in die veranderingen. ‘Vroeger moesten we magazines en tijdschriften kopen om andere graffitiwerken te zien,’ gaat Ben verder, ‘nu verwachten jongeren al meteen ik weet niet wat te kunnen maken. Ik heb ook veel mensen zien opgeven.’ 

De sleutel tot succes? ‘De grootste drijfveer hoort te zijn dat je zelf beter wil worden, je moet het graag genoeg willen’, verklapt Philip. ‘De eerste jaren maak je werken die nogal shit zijn, maar je moet blijven oefenen. Op een bepaald moment ga je iets maken, en denken: hé dat is wel oké.’ Wie de ambitie heeft om street artist te worden, mag zeker niet opgeven. Spend all your free time! Een kleine moeite als je hart ervan overloopt. 

 


 

 

 


 


 

 

 

Check ook:
Graffiti artists aan het werk in Genk



All new articles