TITI + THE GERMAN KID brengt een vleugje Berlijn naar Hasselt

Een tijdje geleden lieten we je, in dit artikel, al kennismaken met het Hasseltse kledinglabel TITI + THE GERMAN KID. Kristien Follon, designer van het label, blijft ons keer op keer verrassen met haar typerende collecties en dat is ook nu het geval. Zo'n twee maanden geleden lanceerde ze 'Club Titi', haar kleurrijkste (zomer)collectie so far. We besloten om een babbeltje te slaan met Kristien en het geheim achter haar succes te achterhalen. 

Foto's door Laurens Thys, tekst door Katrien Borzée.
 

Je laatste collectie, ‘Club Titi’ ligt nu al even in de winkel. Ben je tevreden met het resultaat?

Ik ben heel tevreden met de stuks die in de winkel liggen, maar zonder deadlines zou ik nog steeds bezig zijn met mijn eerste collectie. Ik denk dat als Jeroen, mijn vriend, en ik twee maanden meer tijd hadden voor een collectie, deze er zo anders zou uitzien, maar soms moet je gewoon stop zeggen. Ik vul de collectie wel nog vaak aan omdat ik het thema toch niet meteen los kan laten. Het blijft dan nog wat in mijn hoofd hangen waardoor ik toch nog nieuwe stuks ontwerp. Toch ben ik iedere keer wel echt blij met het resultaat, dus ook met ‘Club Titi’ nu.
 


 

Het label TITI + THE GERMAN KID heeft een erg grote evolutie doorgemaakt sinds het ontstaan in 2007. Wat is volgens jou het grootste verschil tussen het label vroeger en nu?

Vroeger was het vooral zoeken waar ik naartoe wou. Toen leek het alsof ik wat minder een eigen verhaal te vertellen had. Ik dacht dat als ik alles wat me fascineerde zou gebruiken, er vanzelf een collectie zou ontstaan. De thema’s die ik nu gebruik liggen veel dichter bij mij of bij mijn obsessies. Zo had ik ooit een thema, ‘I ain’t afraid of clowns’,  dat over het circus ging, maar ik heb nooit iets met clowns of het circus gehad. Ik vond dat gewoon erg boeiend dus werkte ik daarrond. Die eerste thema’s ontstonden vaak gewoon tijdens een conversatie met vrienden. Er kwam iets ter sprake en ik noteerde dat omdat ik het leuk vond. De thema’s die ik nu gebruik, zitten al een pak langer in mijn hoofd. Daardoor hebben ze wat meer tijd gehad om te rijpen waardoor ze echt van mij zijn.
 

Zie je ook een evolutie bij jezelf sinds het onstaan van TTGK?

Ja heel zeker. Ik ben afgestudeerd met het idee dat ik naar de Antwerpse Modeacademie zou gaan, maar na de vooropleiding ben ik gestopt met studeren. Dat was wel op aanraden van heel wat designers waarvoor ik toen stage deed. Zij zeiden: “Kom, begin gewoon. Je weet dat je streetwear wil!”. Ik ben dus op mijn tweeëntwintigste gestopt met school, maar ik verplicht mezelf wel om een evolutie te blijven doormaken en me te ontplooien door continu bij te leren.
 

Nu even over je merknaam. Ik heb begrepen dat ‘THE GERMAN KID’ terugslaat op je liefde voor Berlijn. Wat maakt Berlijn zo speciaal volgens jou?

Sinds de val van de muur in 1989, is Berlijn terug vanaf nul moeten beginnen. Toch is de underground scene er op die tijd heel groot geworden. Door die grote underground scene is er ook een grote art scene ontstaan. Je merkt dat wanneer je er de regeltjes niet volgt en je alles op je eigen manier doet, je er ook geraakt. Plus, ze geven de jeugd daar zoveel kansen. Er zijn industriële gebieden, echt volledige sites, die jongeren mogen inpalmen om hun eigen ding te kunnen doen. De vrijheid, het vertrouwen in de jeugd en dingen op je eigen manier doen, overheersen echt. Dus chapeau voor zo’n aanpak.
 

Ik neem aan dat je dan zelf ook vaak naar Berlijn gaat. Kan je een 'Titi approved spot' met ons delen?

Ik zou zeker het Bauhaus-Archiv (museum für gestaltung) zeggen. Daar passeer ik echt iedere keer. En oh ja, Urban Spree! Dat is een oud industrieterrein waar ze nieuw leven hebben ingeblazen. Van buitenaf lijkt het echt alsof er niks is, maar als je er binnenstapt gaat er een nieuwe wereld open. Dan is er plots zoveel te beleven: je hebt er verschillende discotheken, een hal met rommelmarkten, een permanent food truck festival ... maar ook workshops om graffiti te leren spuiten of drumlessen. Ook voor kinderen is er een klimmuur, een skatepark ... Alleen daar al kan je een week doorbrengen.
 

Werk je met moodboards om inspiratie te bundelen of hoe doe je dat?

Ja, natuurlijk. Ik werk met schetsen, maar vooral met dingen die ik het hele jaar door tegenkom. Dat kunnen foto’s, vakantiekaartjes of zelfs postzegels zijn. Ik plak alles in een map en maak dan een selectie van mijn verzameling. Ik denk dan "wat heb ik nu verzameld en is dat al een thema op zich of moet ik er een paar elementen uithalen?", of "wat houdt mij hiervan nu het meeste bezig?". Uit mijn selectie ontstaat dan mijn moodboard. Aangezien ik zoveel dingen verzamel, bepaalt het lot dus een beetje wat het zal worden.
 


 

Vroeger had je mixtapes bij je collectie en tegenwoordig ben je bezig met RADIO TITI. Ik neem aan dat muziek dus ook erg belangrijk voor je is?

Ja, heel zeker. Aan iedere collectie linken wij een soort muziek. Bij ‘Club Titi’ was dat heel ontspannen, laid back, easy listening,.. maar ‘The New Beat’-collectie daarentegen knalde echt. Toen ik daarvoor tekende, zette ik die muziek ook constant op om in die vibe te zitten. Dankzij die muziek vormen we ook een bepaalde sfeer bij de collectie. Die sfeer vertalen we dan in de fanzines. Daarom zijn het niet allemaal beelden van de collectie, maar vooral sfeerbeelden. We nummeren de boekjes ook want we maken ze heel limited, maar we delen ze nooit uit op volgorde dus daardoor weten we nooit goed hoeveel er precies weg zijn (lacht). In het begin verkopen we ze voor een paar euro, maar op het einde van de collectie geven we ze gewoon mee. Alles wat zes maanden lang mijn obsessie was, waaronder mijn muziek, deel ik graag met de buitenwereld.
 

Elke collectie heeft bij jou een oneliner. Wat komt er eerst: de collectie of de oneliner?

We hebben eerst ons thema en de collectie en daaruit vloeien dan de oneliners. Ik werk eerst heel grafisch. Je ziet op mijn schetsen hier bijvoorbeeld enkel vormen, kleuren en composities staan. Dat is mijn eerste stap. Daarna stel ik mezelf de vraag hoe ik daarmee het verhaal kan vertellen dat op dat moment in mijn hoofd zit. Bij mijn laatste collectie was dat het verhaal over de vakanties van vroeger en daaruit volgde dan de collectie en uiteindelijk de titel ‘Club Titi’. Die oneliners komen dus echt pas op het einde.
 


 


 

Wat vind je het moeilijkste aan designer zijn?

Het moeilijkste is zien wat anderen doen en je daar niet door laten beïnvloeden. Er zijn andere jonge designers die meteen naar het buitenland kunnen trekken voor een show in Parijs. Ikzelf ben nu acht jaar bezig dus alles is heel traag geëvolueerd, maar dat was mijn keuze. Ik wilde gewoon dat alles heel organisch groeide. Het geld dat nu in de winkel zit is ook echt het geld dat we met ons eerste T-shirt hebben verdiend. We hebben nog nooit problemen gehad en iedere collectie wordt groter. Toch hou je onbewust rekening met wat anderen doen en het is moeilijk om dat echt los te laten. Ik blijf mezelf daarom de vraag stellen hoe wij als TITI + THE GERMAN KID ergens tegenover staan en hoe wij daar dus mee omgaan.
 

Wat is het leukste aan designer zijn?

Je eigen ding mogen doen. Je kan ‘s morgens opstaan en zelf beslissen of je aan de nieuwe collectie begint of toch iets anders gaat doen. Als Jeroen en ik plots beseffen dat we buiten RADIO TITI nog iets anders moeten doen, doen we dat gewoon. Of als wij nu ineens beslissen om morgen heel onze winkel eens buiten te zetten, dan doen we dat. Je ben je eigen baas waardoor je jezelf echt blijft ontwikkelen. Zo blijf je ook collecties vinden die steeds dichter bij jezelf liggen en waarmee je je verhaal kan vertellen in de vorm van mode die anderen willen dragen. Dat is echt wel de droom.
 

Is het niet moeilijk om telkens collecties te maken die zo dicht bij jezelf liggen? Je moet jezelf toch letterlijk blijven heruitvinden?

Het moeilijke daaraan is natuurlijk om voldoende variatie te blijven brengen. Het is echt iedere keer een oefening om niet te hervallen in iets wat je al gedaan hebt. Ook heel belangrijk is dat als een stuk goed verkocht in het vorige seizoen, we daar niet per se het volgende seizoen weer iets mee moeten doen. We moeten niet zo commercieel gaan denken, maar gewoon blijven doen waar wij ons goed bij voelen.
 

Is er een moment geweest waarop je het niet meer zag zitten met TITI + THE GERMAN KID?

Af en toe wel op gebied van deadlines. Dan denken we dat het niet meer goed komt met de collectie. Dat is zelfs nu wat zo. Ik heb nog twee weken voor de nieuwe wintercollectie want dan zijn het persdagen in Brussel, maar er is nog niks klaar. Dat wordt dus toch nog even stressen. De inspiratie is er, maar we moeten nu nog alles tekenen en maken. Bijna ieder seizoen gebeurt dat, maar uiteindelijk lukt het toch iedere keer. Het kan zijn dat er heel veel dingen samenlopen waardoor het wel zo eens kan barsten. Maar opgeven is gewoon nooit een optie.
 


 

Musketon heeft onlangs zijn eigen collectie gelanceerd bij Zeb. Iets wat jij al eerder deed bij JBC. Zie je jezelf dit nog doen in de toekomst?

Ik zou het zeker nog doen, maar ik zou wel heel kieskeurig zijn met wie ik dat zou doen. Bij JBC was dat dan omdat het een Limburgs bedrijf was en omdat de kinderen van Ann Claes (Chief Buying Officer nvdr.) fan waren van mijn kleding. Die collectie daar was echt een uitdaging, want ik was nog maar pas begonnen. Ik was zelfs in paniek toen ze het mij vroegen. Ik dacht dat het mij nooit zou lukken, maar uiteindelijk heeft dat er wel voor gezorgd dat ik mijn eerste pop-up stores kon openen. De collectie bij JBC is dus echt een springplank geweest. In de toekomst zullen het labels moeten zijn die we volgen of waarvan we weten dat we er veel van kunnen leren. Maar puur voor naamsbekendheid of centen? Dan zouden we het niet doen. De klik zal er moeten zijn.
 

We zien ook voor het eerst een kindercollectie verschijnen. Zullen er nog collecties voor de kids volgen?  

Nu past dat perfect binnen het thema van ‘Club Titi’, dus we moeten de denkoefening beginnen maken naar de volgende seizoenen toe. Gaat een kindercollectie erin blijven thuishoren? Als we heel commercieel denken, moeten we het houden want de kindercollectie slaat echt wel aan. Er gaan sowieso nog enkele items voor kinderen bij zijn, maar ik weet gewoon niet of het aantal zo groot zal blijven. Maar we hebben veel vrijheid dus we kunnen dat ieder seizoen nog wel aftasten.
 


 

Ik heb op je website gelezen dat je je winkel liever tot een soort meeting spot wil omtoveren. Is dat iets voor in de nabije toekomst of moeten we daar nog wat op wachten?

We zijn daar wel stilaan mee bezig. We hebben hier al altijd drank staan en op zaterdag is het hier ook echt bijna een toog waar de mensen aan zitten. Het is wel fijn dat we ze op die manier mensen bij ons kunnen houden in de winkel. We kunnen dan ook een beetje polsen wat ze van de collectie vinden. Ik geef ook les op Syntra en heb daar studenten die met hun eigen label begonnen zijn. Sommigen komen hier gewoon een dag tekenen. Op die manier kan ik hen snel bijsturen en tips geven. Ook stagiaires van mij komen soms in de winkel zitten om hier hun werk te doen. Zo kunnen we elkaar allemaal wat stimuleren.
 

Heb je daarnaast nog andere toekomstplannen voor T+TGK?

We zijn nu heel druk bezig met het label helemaal eco te maken en daar kruipt wel veel energie in. Het is een hele zoektocht naar stoffen want we willen de productie in België houden. We doen een heel groot deel ook nog zelf. Ik denk dat 60% van de stuks in de winkel nog effectief hier wordt gemaakt, maar om dat dan volledig eco te krijgen ... Ja, dat gaat toch nog een paar seizoenen duren.
 

Als afsluiter: hoe zou jij TITI + THE GERMAN KID met 3 woorden omschrijven?

Dat is een goede oefening. Dan ga ik voor: street, happy en narratief.

 

'Club Titi' is momenteel verkrijgbaar in de winkel (Schrijnwerkersstraat 20 /1, 3500 Hasselt) en in de webshop.

 



All new articles