CHECK OUR AGENCY For all your social storytelling needs

George and the Bear staat voor vinyl, koffie en lokaal talent

Jongeren schuimen tegenwoordig massaal weer platenbeurzen en -winkels af om muziek op vinyl aan te schaffen. Voor Genkenaar Albert Claesen (54) is 'het zwarte goud’ altijd the only way geweest. Op 23 januari opent hij samen met Joris Jaenen (27) een nieuwe zaak in Genk, George and The Bear, waar je ook dat andere 'zwarte goud' kan verkrijgen. Koffie!

Tekst door Asli Ozyurek, foto door Valerie Wynants
      

Met zijn 54 lentes heeft de klusjesman van de Universiteit Hasselt de flowerpower, punk- en new wave periodes van redelijk dichtbij meegemaakt. Tot op de dag van vandaag is hij nog altijd bezig met muziek en daar komt ook vinylliefde bij kijken. Doorheen de jaren heeft Albert Claesen zo’n 1.500 platen verzameld en sinds 1993 organiseert hij samen met VZW De Draaischijf platenbeurzen. Dat er de jongste jaren sprake is van een heropleving van vinyl, is hem natuurlijk ook niet ontgaan. Daarom nu dus deze nieuwe mijlpaal in zijn carrière. 

Je opent dit weekend samen met een vriend een platenwinkel in de Vennestraat in Genk. Wat kun je ons daar al over vertellen?
De nieuwe winkel zal George and the Bear heten. Een kennis van mij, Joris Jaenen, vroeg of ik zin had om samen met hem een platenwinkel te openen. Maar het wordt meer dan dat. We openen ook een koffiebar met een klein podium. Zo willen we lokaal talent een kans geven om op te treden. Dat was mijn voorwaarde, het mocht niet louter een platenwinkel worden. Het openingsweekend vindt plaats op 23 en 24 januari. Het wordt een feestelijke opening met straffe dj’s uit Genk. 

Wanneer kwam jij eigenlijk voor het eerst in aanraking met muziek?
De liefde voor muziek was bij mij al op jonge leeftijd aanwezig. Ik leende plaatjes van mijn broer en zussen en na een tijd leerde ik Creedence Clearwater Revival kennen via mijn broer. Mijn zussen lieten me dan weer kennismaken met The Beatles en dergelijke. Op een bepaald moment maakte mijn zus een vreemde opmerking. Ze zei: "Je denkt dat je luistert naar muziek, maar eigenlijk luister je niet echt". Die zin is bij mij blijven hangen. Daarom ben ik vanaf dat moment ook bewuster naar muziek beginnen luisteren. Ik schonk er meer aandacht aan.

Dus platen kopen deed jij ook al op jonge leeftijd?
Ja inderdaad, maar het was ook vanzelfsprekend natuurlijk. We hadden niks anders. Cd’s en downloads, dat bestond allemaal nog niet. Met ons spaargeld kochten we platen en soms stak er een mooie poster bij de lp. In mijn tijd was die enorm belangrijk. Ik kocht bijvoorbeeld ‘Dark Side of the Moon’ van Pink Floyd en kreeg daar twee grote posters bij. Die hing ik dan op, zette de plaat op en droomde over de band en mijn eigen leven. Het had eigenlijk bijna iets religieus. We aanbaden dat.

 



Je begon in 1993 met het organiseren van platenbeurzen. Een moeilijke periode voor vinyl?
Klopt. Op dat moment was vinyl namelijk verdwenen door de cd, die toen volop in opmars was. Je vond bijna geen platen meer in de winkels. Het zag er dan ook naar uit dat de bestaande vinylbedrijven hun deuren zouden moeten sluiten, maar gelukkig bleven de dj’s koppig draaien met vinyl en platenspelers. Zij werden aanzien als goden die enkele vinylfabrieken toch draaiende hielden.

Er is een grote kans dat je winkel succesvol wordt, gezien er de jongste jaren weer een heropleving van vinyl is. Hoe komt dat denk je?
Rond 2005 waren er in de handel weer herpersingen te verkrijgen van bands zoals The Rolling Stones, uitgebracht door kleine, onafhankelijke labels. Zij geloofden toen dat er ook nog steeds een markt was voor nieuwe vinyl. Dat was in mijn ogen het eerste duidelijke signaal. De echte boom is er echter pas gekomen na 2010. Jack White van The White Stripes heeft als een van de eersten het belang ingezien van muziek opnieuw in een degelijke verpakking te gaan verkopen. Het mooie is ook dat vinyl nooit een marketingcampagne nodig heeft gehad. Niemand heeft er ooit reclame voor gemaakt. Als je me vijftien jaar geleden had gezegd dat er een terugkeer zou zijn van vinyl, had ik het eerlijk gezegd niet geloofd. Maar nu geloof ik er dus wel in, anders was ik natuurlijk niet gestart met deze winkel.

Volgens jou ziet de verdere toekomst van de vinylplaat er dus rooskleurig uit?
Dat het geloof in de lp weer bestaat, is duidelijk, en dat niet alleen bij de consument. Er zijn net twee nieuwe perserijen geopend in Duitsland en Amerika. Zo'n fabriek kost stukken van mensen, zulke investeringen worden niet licht genomen. Voor de eerstkomende jaren denk ik dat alsmaar meer mensen lp's zullen kopen, al denk ik nu ook niet direct dat er in zowat elke huiskamer opnieuw een platenspeler zal komen te staan. Vinyl is zeker nog een lang leven beschoren. Het is een zeer sterk medium en dat heeft het in het verleden wel al bewezen.
 

Je vindt George and The Bear in de Vennestraat 353 in Genk. Iedereen is welkom om eens langs te komen tijdens het openingsweekend!



All new articles