CHECK OUR AGENCY For all your social storytelling needs

Zoeken naar humor met Roméo Elvis

Wie Roméo Elvis carte blanche geeft, mag big things verwachten. Op 13 oktober bewees hij dat samen met zijn medeartiesten en homies. En het leuke was dat iedereen erbij mocht zijn. Ook Chase trok naar de VK en sprak met hem over humor, bruggen bouwen en vrouwen. Welkom in Roméo Elvis’ brein.

Tekst: Flore De Pauw, foto's: Heleen Declercq, Roméo Elvis
 

Je hebt een erg persoonlijke, humoristische stijl. Is dat iets dat je opzoekt in hiphop?

Ik ben altijd op zoek naar humor in hiphop. Waar ik die terugvind? Bij namen als Tyler, The Creator en Vald. Humor in hiphop is enorm belangrijk voor mij want ik heb het gevoel dat het er soms een beetje te serieus aan toegaat in de scene. Het gaat over selling shit down the block en over hoe hard het leven is. Da’s niet mijn ding. Wat vooral jammer is, is dat ik heel wat rappers ken die alleen grappig zijn in hun dagdagelijkse leven maar die humor niet uiten in hun muziek. Ik wil de fun uit mensen trekken zodat ze die energie meegeven met hun publiek.
 

Klinkt als een bewonderenswaardig levensdoel. Is humor iets dat over het algemeen te weinig aanwezig is op deze wereld?

Eigenlijk wel. Humor ontbreekt niet enkel in hiphop, ook in het dagelijks leven is het zoeken. Kijk naar foto’s van feestjes. Bijna niemand lacht, iedereen staat maar een beetje te staan. Waar is de ambiance? Maar het kan ook anders! Vanavond bewijzen we het tegendeel.  
 

Die sad party people, is dat iets typisch Belgisch of komen ze overal voor?

Nee hoor, ze zitten overal. Zoiets hangt af van de karakters van mensen. Sommige mensen kunnen gewoon geen grappige dingen zeggen omdat ze shitty lives leiden. Pas op, ik veroordeel niemand. Ik zeg gewoon dat die vibe niets voor mij is.

 

 

Je studeerde fotografie, hoe zou je je werk omschrijven?

Twee jaar geleden rondde ik mijn studies fotografie af aan Le Septante Cinq in Brussel. Ik studeerde er analoge fotografie met de focus op reportage en documentaire. Met mijn foto’s kom ik minder naar buiten dan met mijn muziek. Niet dat ik ze wil verstoppen voor het grote publiek mais je n’ai pas besoin de reconnaissance. (zie hieronder Roméo Elvis' werk.)

 


 

 

Je maakt je eigen t-shirts en je eigen artwork. Probeer je muziek en kunst te combineren?

Zeker. That’s the way it’s supposed to go. In Brussel hebben we een grote familie van mensen met verschillende skills. Sommigen tekenen, anderen maken muziek, nog anderen zingen en al die mensen interageren met elkaar. You have to mix everything. Het gaat niet alleen over verschillende kunstdisciplines combineren maar vooral over samenwerken.
 

Je vierde EP Morale II komt eraan. Wanneer mogen wie die verwachten?

Rond 28 februari 2017. Ongeveer een jaar na de release van Morale.
 

Wat zal het grote verschil zijn tussen Morale II en je derde EP Morale?

Op Morale II heffen we grenzen op. We gaan verder. Onder andere mijn zus zingt mee op de plaat en er zullen baslijnen van Jan Paternoster te horen zijn.

 

 

Klinkt spannend! Over naar een andere collab, namelijk die met Stikstof. Met ‘Dobberman’ bewezen jullie dat Nederlandse en Franse rap wel degelijk samen in een nummer kunnen voorkomen. Is zoiets enkel mogelijk in Brussel?

Zo’n samenwerking verloopt natuurlijk gemakkelijker in Brussel aangezien de twee talen hier aanwezig zijn. Het mag dan wel een opvallende collab lijken door de twee talen, maar eigenlijk is het een samenwerking zoals een andere. De focus lag niet op Nederlands en Frans maar op het feit dat we hetzelfde verhaal vertelden. Dat is ook het beste aan dit nummer: het is er gekomen omdat we zin hadden om zoiets te maken, niet om te tonen dat Nederlandse en Franse rap in eenzelfde nummer kan voorkomen. En dat toont dat er geen efforts nodig zijn om zulke nummer te maken, it just happens like that.

 

 

Waarvoor staat Dobberman?

Dobberman heeft een nogal donkere vibe en gaat dan ook over obscuriteit. Het was blijkbaar een nummer waar mensen op zaten te wachten. De vibe, de lyrics, het spreekt mensen aan.
 

Hoe sta jij tegenover de Vlaamse hiphopscene?

Eigenlijk ken ik meer van Nederlandse hiphop. Zo luister ik naar De Jeugd Van Tegenwoordig, Opgezwolle, Het Verzet en soms zelfs Ronnie Flex. (begint ‘Drank en drugs’ te zingen). Vlaamse hiphop staat eigenlijk nogal ver van mij. Nee wacht, ik vergeet bijna DVTCH NORRIS en Coely! Ik leerde hen beide kennen op Couleur Café bij Niveau 4. Great guys.
 

Wanneer ben je ervan overtuigd dat een hiphopper goed is? Wat heeft hij/zij nodig om je te overtuigen?

Eerst en vooral luister ik naar de power of the lyrics. Een rapper die normale dingen zegt op een normale manier volstaat niet. De kunst is om normale dingen te zeggen op een manier waarop ze niet meer zo normaal lijken, als je begrijpt wat ik bedoel. Ten tweede kijk ik naar de manier van zijn. Het charisma, de uitstraling, de manier van bewegen. Het is iets dat natuurlijk komt, je hebt het of je hebt het niet.
 

Welke vrouwelijke hiphoppers inspireren jou?

Bonnie Banane, Ta-Ha en Tommy Genesis. Ik hou van Tommy’s muziek maar niet van de manier waarop ze zichzelf presenteert. Ze zit er een beetje uit als een fragiel popje. Bon, dat is mijn mening. En natuurlijk Amy Winehouse! Niet meteen hiphop maar ik ben ervan overtuigd dat moest ze nu nog leven, ze black rock ofzoiets zou maken.
 

Is de Belgische hiphopscene moeilijk toegankelijk voor vrouwen?

Ik denk dat vrouwen altijd moeilijker toegang vinden maar misschien ligt de drempel in Europa nog hoger dan in Amerika. De Amerikaanse hiphopcultuur heeft veel meer last van een machocultuur en vrouwelijke artiesten moeten zich er meer sexual presenteren. Ze worden vooral geaccepteerd omdat ze zich sexy gedragen en minder om het verhaal dat ze vertellen. Triest, maar vlees verkoopt. Er zijn natuurlijk heel wat andere manieren om jezelf te verkopen als vrouw. Manieren die we opzoeken in Europa. Ik geloof dat Europese iconen intellectueler zijn, het gaat verder dan enkel hun voorkomen. Europese artiesten gaan niet twerken om hun talent te tonen. Hoe dan ook, het blijft het een moeilijke kwestie in hiphop. I know a lot of guys who say a girl can’t rap. Maar het is mogelijk, kijk maar naar Coely.

 

 

Deze zomer zagen we je regelmatig op andermans podia springen.  (o.a. tijdens optredens van Le Motel, Stikstof, Caballero & JeanJass.) Hou je ervan om mensen te verrassen?

(lacht) Yes, I do. Op zich was dat niet mijn plan deze zomer, meestal gebeurt het zomaar. ‘Bruxelles arrive’ heeft ervoor gezorgd dat ik veel werd uitgenodigd on stage en natuurlijk zitten de vele collabs daar ook voor iets tussen. Vroeger vielen JeanJass, Caballero, Lomepal en L’Or Du Commun allemaal onder hetzelfde management. We zagen elkaar elke dag en kennen elkaar persoonlijk. Dat is ook hoe een avond als deze tot stand komt: ik die mijn homies uitnodigt.
 

Was de bedoeling van ‘Bruxelles arrive’ om Brussel op de kaart te zetten?

Dat was al gebeurd met ‘BruxellesVie’ van Damso! Ik had geen weet van zijn nummer maar beide songs kwamen rond dezelfde tijd uit en dat bewijst dat er iets op gang is in Brussel.

2016 is de start van iets en hiphop in Brussel groeit. Het hele Brussel-idee spreekt mensen aan. Er wordt niet alleen over Parijs en New York gesproken, ook Brussel krijgt een plaats. Met ‘Bruxelles arrive’ stippelen we de route uit van Brussel naar Parijs. Parijs zijnde de capital van Franstalige hiphop. ‘Bruxelles arrive’ komt naar Parijs met de boodschap: wij brengen onze muziek naar jullie.


Big Things are coming, bedankt!

Dit weekend is het zover: Brussel represent in Parijs. Lefto host op 22 oktober het event Free Your Funk en nodigde daarvoor o.a. Roméo Elvis, Le motel en LTLG uit. À Paris!
 

 

 



All new articles